اگرچه خانم ‌استفانی مه‌یر‌ نویسنده‌ی مجموعه‌ی داستانیِ موفق گرگ‌و‌میش در روایت این داستان عشقی/ خون‌آشامی از اِلمان‌های موسیقایی گروه‌های مورد علاقه‌اش (به‌خصوص Muse) بسیار الهام گرفته، ولی باید گفت همان‌قدر که دوست نداشتن کتاب‌های گرگ‌و‌میش و فیلم‌هایی که از روی آن ساخته شده راحت است، نادیده گرفتن آلبوم‌های ساندترک جمع‌آوری شده برای این فیلم‌ها کار دشواری به‌نظر می‌رسد. اگر ساندترک قسمت اول گرگ‌و‌میش بر سبک پاپ/ پانک و نوع موسیقی گروه Paramore متمرکز بود و در قسمت دوم ‌ماهِ نو/ New Moon‌ تا حدودی به‌سمت ایندی متمایل شد، حالا آلبومِ کسوف/ Eclipse را می‌توان در ادامه‌ی تأکید آلبوم‌های پیشین بر گوشه‌های رمانتیک‌تر و سبک‌تر موسیقی راک و با روی‌کردی تجربه‌گرایانه‌تر در نظر گرفت. در واقع این آلبوم، با توجه به چیدمان‌هایِ ملودراماتیک و پیچیده‌اش، چرخشی به‌سمت Modern rock محسوب می‌شود.
فهرست گروه‌های درگیر در این اثر برای طرف‌داران گروه‌های ایندی راک نوگرا یک فهرست رویایی‌ست. قطعه‌ی مرکزی این آلبوم به‌طور قطع ترانه‌ی کسوف/ Eclipse اثر Metric است که با هم‌‌کاری آهنگ‌ساز مشهور، ‌هوارد شور‌ ساخته شده است. این ترانه که از زبان شخصیت بِلا بیان شده و تردید عشقی او در داستان قسمت سوم را روایت می‌کند، قطعه‌ی رمانتیک هوش‌مندانه‌ای‌ست در سبک پاپ/ راک که با اجرای نجواگونه‌ی ترجیع‌بند و صدای ضعیف وزش باد در پس‌زمینه، رویایی و سبک‌بال جلوه می‌کند. گروه مشهور Muse با یک قطعه‌ی سرودگونه‌ی دیگر با نام Neutron Star Collision، در فضایی نمایشی و با اجرایی فاخر، پی‌آیند مناسبی بر آثار پیشین‌اش در دو آلبوم قبلی ارائه می‌کند.
هم‌چنین ترانه‌ی رمانتیک و زیبای زندگی بر روی زمین از گروه فولک راک The Band of Horses نیز با حداقل کلام و با ترجیع‌بند پر رمز و راز ‌«زندگی بر روی زمین پایان می‌یابد/ زندگی بر روی زمین تغییر می‌کند» پایان دنیا را به زیبایی تصویر می‌کند. ترانه‌ی یک میلیون مایل در ساعت از گروه ایندی راک Eastern Conference Champion هم یک قطعه‌ی به اصطلاح Killer محسوب می‌شود، با خط بِیسی حجیم و جهنده و صدای گیتار الکتریکی که اوج گرفته و آثاری از Gomez و Radiohead را تداعی می‌کند. دیگر قطعات ارائه شده در این آلبوم نیز در امتداد کارهای اخیر سازندگانشان قرار می‌گیرند و می‌توان آن‌ها را در ادامه‌ی روند حرفه‌ای این گروه‌ها بررسی کرد. با این‌حال نمی‌توان از عاشقانه‌ی لطیف عشق من از خواننده‌ی پاپ، Sia، یاد نکرد که با ظرافت در احساس ترس و تردید شناور می‌شود؛ و هم‌چنین قطعه‌ی پیانوی غمگین و نوستالژیک Jacob’s Theme از ‌هوارد شور‌ بزرگ که اختتامیه‌ی مناسبی‌ست بر این مجموعه.
در نهایت باید گفت که آلبومِ ساندترکِ کسوف/ Eclipse مجموعه‌ای‌ست یک‌پارچه با روی‌کردی خوش‌بینانه‌تر نسبت به آلبوم قبلی ماه نو/ New Moon و صد البته فاقد تک لحظه‌های درخشان آن آلبوم، که با توجه به فضای سینمایی و سازگاری‌اش با تم عاشقانه و در عین‌حال نامتعارف داستان، می‌تواند هم‌راه خوبی برای صحنه‌های فیلم باشد. این آلبوم به شما که طرف‌دار نوگرایی در موسیقی پاپ/ راک هستید و از موسیقی‌های پاپ ارکسترال و آلترناتیو راک نامتعارف لذت می‌برید، به‌شدت توصیه می‌شود.